NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Van wjechał w ulicę dla pieszych,
przejechał kilkoro z nich.
To krew brata.
Piliśmy kawę w barze i nadjechał van, przejechał go.
- Omar Jamal! - Tato!
Co jest?
Omar Jamal. 23 lata. Urodzony w Tangerze.
Wygląda na samotnego wilka. Ale zintegrowanego.
Powinni ich powiesić na placu.
Skurwiele.
ARABSCY MORDERCY
Nazywa się Omar Jamal.
Mieszka w Hiszpanii 10 lat,
- siedem w Kraju Basków. - Edurne.
Namierzyłem jego laskę. Jako pierwszy.
Spokojnie, wyzdrowieje.
Wiem, że tego nie chcesz.
Jestem kobietą i będę samotną matką.
Mogę spokojnie oskarżyć pana o dyskryminację.
Jeden ranny właśnie zmarł. Gorka Azkárate.
Omar nigdy by nikogo nie zabił.
Ani dla Allaha, ani dla nikogo.
Dał mi auto na urodziny.
Po co by mi je kupił, gdyby chciał ich zabić?
- ...Omar Jamal opuszcza... - To nie może być on!
Miejsce pobytu Jamala jest nieznane.
Zarówno Europol, jak i Interpol
wkroczyły do akcji.
Ja bym założyła dwurzędową.
Nie pasuje. Ostatnio przytył.
To prawda.
Zaważyłam. Przestał ćwiczyć?
Tak. Miał za dużo pracy.
Jasne. Rozumiem.
A może smoking?
Zmarłych się tak nie ubiera.
To kamizelka.
Nienawidził ich.
A może coś mniej formalnego?
Mam pochować syna w dresie?
Myślałam raczej... Nieważne.
Założymy któryś z garniturów do pracy.
Zgadzam się.
W szarym wyglądał dobrze.
Z białą koszulą i różowym krawatem.
Może niebieski, podkreśli kolor oczu.
Będą zamknięte.
Mamo...
szukałem cię.
Rozmawiałem z tatą o domu pogrzebowym.
Nie ma o czym mówić.
Posłuchaj, wiem, że nie chcesz czuwania w...
Mój syn nigdzie nie jedzie.
Czuwanie odbywa się w domu.
To rodzinna tradycja. Nie będę jej zmieniać.
Jak sobie życzysz.
Wybrałyście garnitur?
- Tak. - Tak.
Szary, biała koszula, niebieski krawat.
Różowy.
Niebieski.
Różowy.
Zabiorę do kostnicy.
Ojciec rozmawiał z tobą o pogrzebie?
- Nie. - Jest taki roztrzepany.
Dzwonili bliscy innych zmarłych.
Chcą, byś wygłosił mowę we wspólnym imieniu.
To nie jest dobry pomysł.
Stracili swoich bliskich, jak my.
Bądźmy dla nich wyrozumiali.
POLICJA
Dzień wcześniej rozwalił sobie kostkę na desce.
Była zwichnięta, a ten na nagraniu biegnie.
Omar nie byłby w stanie biec, kuśtykałby.
Byliście z tym w jakimś szpitalu?
Jestem pielęgniarką i była 1.00. Obłożyłam ją w domu lodem.
I jako pielęgniarka
nie uznałaś, że przyda mu się prześwietlenie albo inne badanie?
Pracuję od trzech lat, widziałam wiele zwichnięć i złamań.
Odróżnię je bez prześwietlenia.
No co jest? Mówię wam, że się mylicie.
Facet me jego kurtkę, i co? Są takich tysiące.
Omar jest niewinny. Mylicie się.
Uspokój się, dobrze?
Pozwolimy ci iść do domu.
Nie wyjeżdżaj z miasta i nie gadaj z prasą.
Jestem dziewczyną... Omara Jamala.
Hej! Zaczynajcie kręcić!
Ktoś widział, że kuleje?
Tylko matka,
ale ona i dziewczyna mogły się zmówić.
Rozmawiałam z biegłymi
i powiedzieli, że po ataku mogła
skoczyć mu adrenalina
i pobiegłby jak gazela nawet ze złamaną nogą.
Rozkaż obserwowanie dziewczyny.
Jeśli Jamal jest głupi, może się z nią skontaktuje.
Już to zrobiłam.
Olaegi.
Co?
Wydaje oświadczenie na zewnątrz.
Zabieraj ją stamtąd.
Omar nikogo nie zabił. Nie skrzywdziłby nawet muchy.
To nie on. Omar kuśtykał, a na nagraniu biegnie.
Wszyscy kłamią.
Wywiad też kłamie w sprawie dowodu,
- że jest zabójcą? - Tak.
Jak wyjaśnisz to, że jego DNA odnaleziono w vanie?
Nie wiem, skąd je mają.
Jak się czujesz z tym, że twój chłopak jest terrorystą?
- Jesteś muzułmanką? - Nie.
- Rozmawiałaś z jego rodzicami? - Koniec nagrywania.
Dwóch policjantów zabiera dziewczynę Omara Jamala,
która dobrowolnie...
Porozmawiaj z Aissą.
Czyta post na blogu o Omarze.
Powiedziałam mu już, że to, co słyszy i czyta, to kłamstwo.
Omar nie jest potworem.
Ten post tak nie twierdzi.
Mają go za bohatera.
Kurwa!
Wzywałeś mnie?
Tak, ponad godzinę temu.
Rozmawiałem z kostnicą. Wybacz.
Nie udało ci się przekonać matki w sprawie pogrzebu?
Nie. Chce, by czuwanie odbyło się w domu.
Musisz nabrać charakteru, jeśli masz zarządzać firmą.
Ten biznes opiera się na przekonywaniu ludzi.
Twojego brata...
już z nami nie ma.
Jego fotel jest pusty.
Udziałowcy nie chcą, by taki pryk jak ja wrócił do władzy.
Mówiłeś, że nie mam w sobie tego czegoś.
Że nie jestem dość dobry.
Chcesz to rozdrapywać?
Wiem, że od dzieciństwa chciałeś zarządzać firmą.
I zabolało cię, gdy poprosiłem o to Gorkę.
To teraz...
spełnij marzenie.
I udowodnij mi, że się pomyliłem.
Dobrze.
No to do pracy.
Gorka złożył ofertę w japońskim przetargu
na autostradę w Okinawie.
Delegacja z Japonii przyjedzie do biura za trzy dni.
Oto dokumenty.
Zapoznaj się z nimi i porozmawiamy po pogrzebie.
Wolałeś, żebym to był ja.
Żebym to ja zamiast Gorki zginął w tym zamachu.
Panie Azkárate, przyszedł notariusz.
Jest problem z testamentem.
Będziesz w takiej pozycji, gdy pojawią się skurcze.
Ważny jest oddech.
Musi być lekki. Odprężony.
Wdech nosem i wydech ustami.
W tej pozycji poprosimy o pomoc partnerów.
Mój partner mi pomoże.
Bo dobrze, jeśli osoba towarzysząca pomasuje plecy.
Ta część ciała najbardzej boli podczas skurczy.
W tej pozycji będziemy lekko oddychać.
Wdech nosem i wydech ustami.
A partnerzy wolno, bardzo wolno, będą masować plecy.
Olaegi.
Jeśli chcą się czymś popisać, my odpadamy.
Strategia komunikacyjna jest nasza i nie będziemy kłamać.
Mam drugi telefon.
Olaegi?
Nie powiedziałam tak. Słuchaj.
Mówiłam o wypadkach, porzuconych autach, włamaniach.
Coś, co się rzuca w oczy.
Jeśli coś znajdziesz, dzwoń.
Szefowo, telefon.
Rodzina jednej z ofiar zamachu. Azkárate.
Połącz.
To ta?
Nie macie nic do roboty?
Jest niegroźna niczym koala. A nawet pluszowy koala.
Dzieci? Kocha je.
Szaleje na ich punkcie, to jej słabość.
Matczyny instynkt widać od razu.
Pewnie. To obecnie norma.
Zróbmy tak.
Przyprowadzę ją na kilkudniową próbę.
Proszę wybaczyć. Za chwilę oddzwonię. Dziękuję.
Jak się masz?
Oferowałeś mi pomoc.
Jasne. Pomogę ci. No pewnie.
Widziałem cię w telewizji.
Byłam żałosna, ale coś mi to dało.
Zrozumiałam, że zostałam z tym sama.
Eche, wiem, że nie masz teraz lekko
i chcesz mi pomóc tylko dla forsy.
Ale zatrzymaj całość, nie chcę jej.
Mylisz się co do mnie.
Wcale nie.
Wiem, kim jesteś, a przede wszystkim, kim byłeś.
Czytałam o porwanej 10 lat temu dziewczynce.
Tylko ty wierzyłeś jej matce.
I to zakończyło moją karierę.
Może teraz odbijesz się od dna.
Pytanie brzmi: pomożesz mi udowodnić niewinność Omara?
Zbudujmy inny obraz Omara w mediach.
Niech nie widzą w nim potwora, a człowieka.
Dobrze, jak to zrobimy?
- Przeprowadzę z tobą długi wywiad. - Dobra.
Następny z rodzicami.
Załatwione.
Lista przyjaciół, kolegów ze szkoły,
kobiet na jedną noc, byłych.
Osobiste zdjęcia, wiadomości, maile. Chcę wiedzieć wszystko.
Coś jeszcze?
Nie idź więcej do mediów.
Od dziś jestem jedynym dziennikarzem, z którym gadasz.
Jedynym.
Jasne.
Umowa stoi.
Stoi.
Nic nie mówisz.
O czym myślisz?
Co?
Nie poprosisz chyba o podwyżkę?
Przepraszam, pani Marío.
Chodzą mi po głowie sprawy osobiste.
Usiądźmy na chwilę na ławce.
Opowiedz mi.
Co u twoich dzieci?
Łatwo zgadnąć.
Nawet nie próbuję, kochanie.
Dziś młodszy syn czytał bloga, na którym piszą,
że Omar jest bohaterem, bo ich zabił.
Co mu powiedziałaś?
A co mogłam?
Że jego brat tego nie zrobił.
A sprawca nie jest bohaterem, tylko mordercą.
Mówienie tego dziecku...
Okrutny świat.
Omarowi nic nie jest.
Niedługo się zorientują, że popełnili błąd. Na pewno.
Boję się, że go zabiją.
Śmiertelnie się tego boję.
- Hej, mamo. - Cześć.
Synu?
Co tu robicie?
- Nie cieszysz się? - Nigdy tu nie bywacie.
Nie jesteście w pracy?
- Chcieliśmy porozmawiać z Adilą. - Mówcie.
Sam na sam, jeśli ci to nie przeszkadza.
Jakieś tajemnice...
Adilo...
jeśli chcą mnie oddać do domu opieki,
zgadzam się, byś wrzuciła ich do wody.
Adilo, chcieliśmy o czymś z tobą porozmawiać.
- Pomagasz mamie od 7, 8 lat. - Dziesięciu.
Spisujesz się.
A co najważniejsze, mama cię lubi.
Ale musisz coś zrozumieć.
Ludzie plotkują, może się to na niej odbić.
Chcecie, bym odeszła?
Natychmiast.
Zapłacimy z góry.
Zwolnienie za porozumieniem stron.
I dostaniesz coś w bonusie, bo dobrze opiekowałaś się mamą.
Napiszemy ci też rekomendację do następnej pracy.
Bardzo cię lubimy, Adilo,
ale mamy nadzieję, że rozumiesz.
To nasza mama.
Mogę się z nią pożegnać?
Sami jej powiemy, znajdziemy najlepszy moment.
Będzie rozczarowana.
Rozumiesz nas, prawda?
Tak. Wszystko rozumiem.
Ucałujcie ją ode mnie.
I dajcie jej pigułkę na ciśnienie
za pół godziny.
A jutro ma badania krwi o 9.30.
Musi być na czczo.
Dzień dobry.
Mam spotkanie z prowadzącą śledztwo, Olaegi.
Właśnie wyszła.
Jestem prawnikiem, reprezentuję rodziny ofiar zamachu.
Rozmawialiśmy o nawiązaniu bezpośredniego kontaktu
między policją a rodzinami,
które chcą być informowane o postępach w śledztwie.
Przechodzą przez coś niewyobrażalnego.
Chcemy uniknąć sytuacji, w której dowiadują się czegoś z mediów.
Rozumie pani.
Szefowa wyszła. Spotyka się z jedną z rodzin.
Tak? Nic mi o tym nie wiadomo.
Mogę spytać z którą?
Cóż...
Nie chcę pytać na grupie na WhatsAppie.
Ludzie mogliby się zdenerwować, że jedna rodzina jest faworyzowana.
Już i tak są zdenerwowani.
To nie tylko bliscy ofiar, ale też ludzie z krwi i kości.
Panno Olaegi, dziękujemy za spotkanie.
- Cześć, Koro. - Hej.
Moje kondolencje.
Dziękuję.
Proszę usiąść.
Wiemy, że jest pani zajęta.
Nie zajmiemy pani długo.
Oto testament Gorki.
Strona trzecia.
Część majątku
wypłacanego miesięcznie
przekazał dziecku z pozamałżeńskiego związku.
Twojemu dziecku.
Nie oceniamy pani.
Wiedzieliście, co robicie.
Nie wiem, co powiedzieć. Nie spodziewałam się.
Nic nie musisz mówić.
Po prostu wiedz, że cię wspomożemy.
Nie tylko pieniędzmi Gorki. Pomożemy we wszystkim.
To delikatny temat, panno Olaegi.
Żona i synowa nic o tym nie wiedzą.
Chcemy, by tak zostało.
Almudena straciła męża, a moja matka – syna.
Są wystarczająco poruszone.
Rozumie pani.
Wolałabym zrezygnować ze wsparcia.
Nie bądź głupia, samotna matka i tak ma pod górę.
Kasa ci się przyda.
To życzenie Gorki.
Nauczyłem go odpowiedzialności, nie rozczarował mnie.
- Notariusz... - Nie chcę pieniędzy.
Przepraszam, muszę wracać do pracy.
Nie powinieneś palić.
Jeśli rzucę, nie będziesz mogła się ode mnie zaciągać.
Przecież nie palę.
Chciałbym, byś mogła tu zostać cały dzień.
- Kłamiesz gorzej, niż pieprzysz. - To zabolało.
Mówię serio.
No zostań.
- Nie mogę. - Proszę.
Muszę być za godzinę na komendzie.
Więcej czasu spędzasz ze złymi facetami niż ze mną.
Bo oni nie są żonaci.
Olaegi.
Jaki van?
Kiedy go wyrejestrowano?
Wyślij mi adres, jadę.
Antúnez, znaleźliśmy rozbitego vana na drodze 298.
Wyrejestrowany rok temu.
Nie ma śladu kierowcy i nikt nie zgłosił wypadku.
Może nie ma związku ze śledztwem, ale weź ze sobą techników.
Poproś Ezquerda o adres. Widzimy się tam.
Główna śledcza Olaegi?
Juan Echevarría. Dziennikarz.
Nasz rzecznik codziennie informuje prasę o postępach w śledztwie.
Wiem, ale ja chciałbym porozmawiać zakulisowo.
Nie mam nic do powiedzenia.
Jestem starym wyjadaczem. Wiem, jak to wygląda.
Mam na myśli relacje mediów z policją.
No wie pani, ręka rękę myje.
Tak to jest.
Dziewczyna Omara Jamala je mi z ręki.
Ufa tylko mnie.
Pomoże mi pani, a ja będę na nią donosił.
Jest zakochana.
Ślepa nastoletnia miłość.
A ten drań może próbować nawiązać z nią kontakt.
Wara od niej albo oskarżę pana o utrudnianie śledztwa.
KELNERKA
Znaleźli go?
Co się stało?
Wyważyli, gdy przyszli szukać Omara. Wejdź.
Jego sypialnia jest zniszczona.
Zabrali jego komputer,
muzykę,
książki, ubrania, wszystko.
To szaleństwo.
Coś powiedzieli?
Że jeśli Omar zadzwoni, mamy kazać mu się poddać.
Że tak będzie najlepiej.
Ja mam to gdzieś, nie wydam mojego syna.
Posłuchaj.
Słuchaj.
Udowodnię, że Omar jest niewinny.
Ale musisz coś dla mnie zrobić. Ty i Ibrahim.
O co chodzi?
Porozmawiajcie z dziennikarzem, który chce nam pomóc.
Gdybym w to nie wierzyła, nie prosiłabym o to.
Dziś rano...
widziałam, jak publicznie bronisz Omara w telewizji.
Proś, o co chcesz, a ja to zrobię.
Omar?
Słyszę, jak oddychasz.
Wiem, że to ty.
To było nieporozumienie
i tylko ja potrafię ci pomóc.
Każdy policjant w kraju cię szuka.
I w końcu cię znajdą.
A wtedy będziesz trupem.
Jesteś wrogiem publicznym nr 1.
Powiedz, gdzie jesteś,
a koszmar się skończy.
Obiecuję.
Zaufaj mi.
Mamy go?
Za chwilę wrócę.
Dobrze.
Twoja matka zawsze stawia na swoim.
Powinnam ci pogratulować.
Stanąłeś na czele firmy.
Nie mogłeś poczekać z ogłoszeniem, aż go skremują?
Tak sugerowałem ojcu.
Ale chciał ugłaskać udziałowców.
Chcę cię o coś poprosić.
Pewnie.
Nie mów nic na pogrzebie.
Będziesz tylko wszystkim kłamał, jak bardzo go kochałeś.
Dlaczego tak mówisz?
Idź do diabła, Gaizka.
Wszystkich oszukasz, nawet ojca, ale nie mnie.
Zachowaj się godnie
i nie obrażaj brata na jego pogrzebie.
Jak chcesz.
Uprzedzę resztę rodzin.
Nic podobnego.
Przemówisz na pogrzebie.
Gorka był bardziej moim synem niż twoim mężem.
Nie chcesz słuchać Gaizki,
nie idź do kościoła.
Opowiedzcie mi, jaki Omar był w dzieciństwie,
jeszcze w Tangerze.
Był normalnym chłopcem, jak każdy inny.
Lubił grać w piłkę z kolegami z osiedla.
Dobrze się uczył? Miał z czegoś lepsze oceny?
Oceny miał zwyczajne.
Lubił rysować.
Wciąż lubi.
Mogę ci pokazać jakieś rysunki.
Dobrze.
A czy w waszej dzielnicy
ktoś wspierał radykalny muzułmanizm?
Jeśli tak, to go nie znam.
Ale... był ktoś taki?
Minęlo już tyle czasu.
Dobrze.
Ostatnie pytanie.
Jeśli Omara uznają za winnego...
Nie jest winny.
Dowody temu przeczą, pani Jamal.
Żadne dowody nie przekonają mnie, że mój syn dopuścił się tego okrucieństwa.
A jeśli się przyzna?
Jeśli spojrzy pani w oczy i powie, że zamordował siedem osób
dwa dni temu?
Tak się nie stanie.
Tak myśleli również rodzice zamachowców
z Paryża, Nicei, Londynu, Berlina, Barcelony...
A pan?
Wierzy pan Omarowi tak jak żona?
Jest tu mama?
Uciekła z domu.
Przyczyną wypadku było zderzenie z dzikiem.
Jakieś ślady kierowcy?
Nie. Przeszukaliśmy teren w promieniu 500 m.
Ranny mógł przejść kilometry, zanim zasłabł.
Rozszerzmy zakres do dwóch kilometrów.
Chłopaki...
dwa kilometry.
Masz scyzoryk?
Dziewięć mm.
Więc to nie był wypadek. Daj do analizy.
Natychmiast to zbadajcie.
Rozumiem. Zaraz jej powiem.
Szefowo, bezdomny zawiadomił policjanta,
że jakiś chłopak zajął domek, w którym nocuje.
Policjant pokazał mu zdjęcia, rozpoznał Jamala.
Ma na sobie pas szahida.
Jedziemy tam.
Załatw posiłki i saperów.
POŁOŻENIE
MAMY GO
RZEŹNIK Z BILBAO
MATKA
POCZĘŁA
POTWORA
Świetny materiał.
Wywiad z rodzicami to złoto.
Będzie tego więcej.
Jeszcze jedno.
Lepiej zgódźcie się na zapłatę za pełen pakiet.
Więcej was wyniesie płacenie za każdy artykuł z osobna.
Ja na tym zyskam, ale nie chcę was oszukiwać.
Zaraz go wyślę, ale zdecydujcie się w godzinę.
Gazety ustawiają się w kolejce.
To prawda.
Już wysyłam.
Juan...
Chodź ze mną.
Kreatyniny jest mnóstwo, a krew prawie nie dopływa do nerek.
Mocznica jest nieodwracalna.
Ile mi zostało?
Przygotuj się na codzienne dializy.
Jesteś pierwszy na liście do przeszczepu.
Problemem jest twoja grupa krwi.
To ogranicza możliwości.
Ile mi zostało?
Nie wiem. Poczekamy, zobaczymy.
Przestań pieprzyć.
Jeśli nie znajdziemy dawcy, trzy miesiące...
może cztery.
Wystraszyła pani swoje dzieci.
Zasłużyły.
Pani Marío, wiem, że złości się pani o mnie,
ale dzieci chcą dla pani jak najlepiej.
Ty jesteś najlepsza.
Ile mnie szukały te ciołki?
Ty wiedziałaś, gdzie jestem.
Bo znasz mnie dużo lepiej niż oni.
Spędzam z panią więcej czasu, i tyle.
Czas to jedyne, co mają starcy.
Wiesz, że gdy cię zatrudnili,
powiedziałam, że nie chcę głupiej Arabki?
Byłam na nich zła, bo sami nie chcieli mnie wziąć.
Gdy powiedzieli, że zaopiekuje się mną ktoś z zagranicy,
byłam wściekła.
To głupie, wiem.
I przepraszam.
Nie ma za co.
Jest.
Od początku byłaś dla mnie przemiła.
Nie było tego w umowie.
Moje dzieci są głupie.
Nie mogą cię zwolnić.
Płacę ci z oszczędności mojego zmarłego męża.
Zostawił je mnie, nie im.
Pani Marío...
jestem pani wdzięczna,
ale nie chcę skłócać pani z dziećmi.
Czekam na ciebie jutro w domu o zwykłej porze.
Jeśli spóźnisz się choć minutę, potrącę ci to z pensji.
Zadzwonię do pani dzieci i powiem im, że nic pani nie jest.
Niech pocierpią jeszcze pół godziny.
Ktoś musiał widzieć, że kuleje.
Zapytaj Ahmeda i jego kumpli. Widzieli się w niedzielę rano.
Nie wierzę, że nikt nie zauważył.
Ktoś musiał.
Potem zadzwonię.
...podejrzany o dokonanie zamachu...
Tu masz wszystkie wywiady.
Nie opublikuję ich.
Nie pomogę ci udowodnić niewinności Omara.
Bo jest winny.
Umawialiśmy się.
Wiem i przepraszam.
Obiecałem coś niemożliwego.
Twój chłopak ich zabił.
Strzelą mu w łeb albo sam się wysadzi.
Edurne...
jesteś bardzo młoda.
Masz przed sobą całe życie.
Rzuć to gówno.
Zabierz ciuchy,
wsiądź do pociągu i zwiewaj stąd.
Cuda nie istnieją.
Nie ma go tu.
Zabierz pas.
Proszę opuścić broń.
Broń w dół, mówię.
Popełnia pani błąd.
Na ziemię.
Ręce na głowę.
Może pan wyjąć portfel, którym mam w kieszeni kurtki?
Agent Juan Antonio Gorostiza, wywiad.
Płyniemy jedną łodzią.
Gdy zabija się człowieka,
nie tylko zabiera się to, co ma,
ale też to, co może mieć w przyszłości.
Jakiś czas temu usłyszałem tę myśl w filmie.
Wiele w niej prawdy.
Arantxa, Urko, Miguel,
Iñaki, Ana Isabel,
José Ángel, Maite...
i Gorka...
Zabrano im wszystko, co mieli,
i to, co mogli mieć w przyszłości.
Nie mówię tu o rzeczach materialnych.
Mówię o tym, co wszyscy tu zebrani
im dali i co od nich otrzymali.
Przyjaźń...
czułość...
miłość.
Ich już tu nie ma...
ale jesteśmy my.
Nasz ból będzie bardzo głęboki,
bo zabrali ze sobą część nas samych.
Da się?
Wszystko się da.
Ale nie spodoba ci się jak.
Wszystko jedno, co zaplanujesz.
Zobaczymy.
Ale jesteśmy im winni...
to, by się podnieść i iść dalej.
- Inaczej się nie da? - Da...
Ale spędzisz następne 30 lat w więzieniu
oskarżony o zabójstwo.
Nasze życie nie będzie takie samo,
ale musimy być szczęśliwi
i mieć nadzieję.
Bo to największy hołd,
który możemy oddać
Arantxy,
Urkowi,
Miguelowi,
Iñakiemu,
José Ángelowi,
Maitemu...
i Gorce.
Najwięcej skorzystasz na jego śmierci.
Wiadomo, że się nie lubicie.
Nagła śmierć wskazałaby na ciebie.
Jeśli się nie podniesiemy, wygrają.
Jeśli się nie podniesiemy, przegramy.
I, co najważniejsze,
jeśli się nie podniesiemy,
śmierć naszej rodziny i przyjaciół pójdzie na marne.
Po dżihadystycznym ataku
nikt nie pyta, kto korzysta na śmierci.
Wiemy, kto jest wrogiem i po co zabija.
Zamach nie budzi wątpliwości.
Mają swoją broń...
ale spokojnie,
bo my też...
mamy broń.
Ile osób zginie?
Tyle, by wyszło autentycznie.
Chcesz odzyskać życie odebrane ci przez brata.
Taka jest tego cena.
Ich broń naładowana jest ołowiem.
Nasza...
pełna jest miłości i wybaczenia.
Ja nie chcę im wybaczać.
Odebrali mi córkę.
Zabili mi dziecko. Moją dziewczynkę.
Moja dziewczynka.
Moja mała.
Zabić ich.
Zabić ich wszystkich!
Nie chcę im wybaczać!
Moja córeczka!
Dziecko.
Moje dziecko.
Moja córeczko...
Zabili mi dziecko.
Wolność była podstawą epoki romantyzmu.
Wielu hiszpańskich romantyków wyemigrowało.
Espronceda, książę de Rivas.
Jeden z najważniejszych romantyków, Lord Byron,
umarł w Grecji, gdzie walczył o wolność.
Ktoś wymieni jego najważniejsze dzieło?
Zakir Jamal proszony do sekretariatu.
Dzwoni jego ojciec.
Powtarzam, Zakir Jamal
proszony do sekretariatu.
Na co czekasz? Idź.
Tak?
Zakir...
Nie bój się.
To ja.
Posłuchaj mnie.
Napisy: Marta Przepiórkowska